در ادبیات و نمایش، وقتی مسیر داستان شخصیتهای اصلی را به سوی سقوط، رنج یا پایان تلخ میبرد، با یک نوع شناختهشده از روایت روبهرو هستیم.
گونه ادبیپایان تلخسرنوشت فاجعهآمیز
تراژدی داستان یا نمایشی است که در آن قهرمان یا شخصیتهای اصلی، به دلیل خطا، سرنوشت، کشمکشهای درونی یا فشارهای بیرونی، به پایان ناگوار و فاجعهآمیز میرسند.
ویژگیهای تراژدی
قهرمان در مرکز داستان
روایت معمولا بر یک شخصیت اصلی و تصمیمهای دشوار او تمرکز دارد.
خطا یا کشمکش
اشتباه شخصیت، تقدیر، تضاد اجتماعی یا ضعف درونی مسیر فاجعه را میسازد.
پایان ناگوار
پایان تراژدی اغلب با شکست، مرگ، فقدان یا فروپاشی همراه است.
اثر عاطفی
تراژدی حس ترحم، اندوه، ترس و تأمل درباره زندگی را برمیانگیزد.
مثالهای شناختهشده: ادیپ شاه، آنتیگونه، هملت و شاه لیر از نمونههای کلاسیک تراژدی هستند.
پرسشهای رایج
داستانی با سرنوشت ناگوار و فاجعهآمیز چه نام دارد؟
به آن «تراژدی» میگویند.
تراژدی یعنی چه؟
یعنی داستانی جدی با کشمکش شدید و پایانی تلخ یا فاجعهآمیز.
فرق تراژدی و درام چیست؟
درام میتواند پایانهای گوناگون داشته باشد، اما تراژدی معمولا به سقوط یا فرجام تلخ شخصیت میرسد.
نظرات