برای این تمرین، باید چند جمله را از زبان مورچه بنویسیم؛ یعنی مورچه خودش با خدا حرف بزند و نعمتهای کوچک زندگیاش را شکر کند.
پاسخ کوتاه: من مورچهای کوچک هستم و پروردگار مهربان را سپاس میگویم؛ چون به من جان، روزی، خانهای در دل خاک، نیروی تلاش و راه زندگی کردن در کنار دوستانم را بخشیده است.
نمونه کامل از زبان مورچه
ای پروردگار مهربان! من مورچهای کوچک در میان آفریدههای تو هستم، اما میدانم که نگاه تو از هیچ موجود کوچکی دور نیست.
تو به من پاهای نیرومند دادی تا دانهها را حمل کنم و برای روزهای سخت آماده باشم. به من یاد دادی با مورچههای دیگر همکاری کنم و خانهای امن در دل خاک بسازم.
خدایا، تو را شکر میکنم که روزی مرا میرسانی، راه را به من نشان میدهی و در جهان بزرگت برای من هم جایی قرار دادهای.
چند جمله کوتاهتر
- خدایا تو را سپاس میگویم که مرا کوچک آفریدی، اما توان تلاش و حرکت به من دادی.
- پروردگارا شکر که در دل خاک برای من خانهای امن قرار دادی.
- ای خالق دانا تو را ستایش میکنم که راه پیدا کردن دانهها را به من آموختی.
- خدای مهربان از تو ممنونم که مرا تنها نگذاشتی و زندگی گروهی را به ما یاد دادی.
برای بهتر نوشتن چه نکتهای رعایت کنیم؟
از کلمههایی مثل «من»، «مرا» و «خدایا» استفاده کنید تا معلوم شود مورچه خودش سخن میگوید.
خانه در خاک، دانه، تلاش، همکاری، راهیابی و محافظت، نعمتهایی هستند که برای زبان یک مورچه طبیعیترند.
نکته نگارشی: جملهها را ساده، صمیمی و کوتاه بنویسید تا متن شبیه پاسخ دانشآموزی باشد، نه یک متن خیلی سنگین.
نظرات