ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

معنی: خداوند تمام اجزای عالم را به کار گرفته است تا تو روزی خود را به دست بیاوری و لحظه ای از یاد خداوند غافل نشوی.

با بیت زیر قرابت معنایی دارد

آسیای فلک از بهر تو سرگردان است / تو ز اندیشهٔ روزی چه پریشان شده‌ای؟