تشکیل فسیل از جانداران ساکن خشکی به دلایل زیر کمتر از جانداران دریایی است:
1. تجزیه سریع در خشکی: لاشه جانداران در خشکی تحت تأثیر عوامل تجزیهکنندهای مانند هوا، باد، باران و نور خورشید قرار میگیرد که باعث تجزیه سریعتر آنها میشود.
2. کمبود رسوبگذاری سریع: در خشکی، رسوبات بهسرعت روی بقایای جانداران انباشته نمیشوند؛ در نتیجه، قسمتهای سخت بدن مانند استخوانها و دندانها فرصت کافی برای دفن و حفظشدن پیدا نمیکنند.
3. تعداد کمتر جانداران در خشکی: تعداد جانداران در خشکی، بهویژه مهرهداران، کمتر از دریاها است؛ بنابراین، احتمال تشکیل فسیل در خشکی کاهش مییابد.
در مقابل، در محیطهای آبی مانند دریاها، شرایط برای تشکیل فسیل مناسبتر است؛ زیرا: