هدف روسیه و انگلستان از امضای قرارداد ۱۹۰۷ چه بود؟
قرارداد ۱۹۰۷ میان روسیه و انگلستان در ۳۱ اوت ۱۹۰۷ میلادی امضا شد. این قرارداد بخشی از توافقهای دو کشور درباره ایران، افغانستان و تبت بود و در تاریخ ایران بیشتر به دلیل تقسیم ایران به مناطق نفوذ شناخته میشود.
ایران در قرارداد ۱۹۰۷ چگونه تقسیم شد؟
اهداف اصلی روسیه و انگلستان
- کاهش تنش و رقابت میان دو قدرت در ایران و آسیای مرکزی
- حفظ منافع سیاسی، اقتصادی و نظامی خود در منطقه
- جلوگیری از برخورد مستقیم روسیه و انگلستان
- تأمین امنیت منافع انگلستان در مسیر هند و خلیج فارس
- تثبیت نفوذ روسیه در شمال ایران
- کنترل بیشتر بر اوضاع ایران در دوره ضعف حکومت قاجار و انقلاب مشروطه
پاسخ مناسب برای مدرسه
هدف روسیه و انگلستان از امضای قرارداد ۱۹۰۷، پایان دادن به رقابتهای خود و تقسیم ایران به مناطق نفوذ بود. طبق این قرارداد، شمال ایران زیر نفوذ روسیه، جنوب ایران زیر نفوذ انگلستان و بخش مرکزی ایران منطقه بیطرف اعلام شد.
نتیجه قرارداد برای ایران
این قرارداد باعث شد دو قدرت خارجی نفوذ خود را در ایران رسمیتر کنند. همچنین نشان داد که در آن دوره، استقلال سیاسی ایران از سوی قدرتهای بزرگ نادیده گرفته میشد.
جمعبندی
قرارداد ۱۹۰۷ توافقی میان روسیه و انگلستان برای حل رقابتهایشان بود، اما نتیجه آن برای ایران زیانبار شد؛ زیرا کشور به مناطق نفوذ دو قدرت تقسیم شد و دولت ایران در تصمیمگیری نقشی نداشت.
پرسشهای رایج
قرارداد ۱۹۰۷ میان چه کشورهایی بود؟
میان روسیه و انگلستان.
آیا ایران در این قرارداد حضور داشت؟
خیر، این قرارداد بدون رضایت و مشارکت ایران بسته شد.
مهمترین نتیجه قرارداد برای ایران چه بود؟
تقسیم ایران به مناطق نفوذ روسیه و انگلستان و تضعیف استقلال کشور.
نظرات