عبارت «چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است» یک ضربالمثل فارسیه که ریشه در فرهنگ عامه داره و معنی عمیقی داره.
---
معنا:
یعنی کمک، بخشش یا خرج کردن باید اول برای نزدیکان و نیازهای شخصی یا خانوادگی انجام بشه، بعد اگر چیزی اضافه موند، برای دیگران یا امور عمومی.
---
توضیح سادهتر:
وقتی خودت یا خانوادهات نیاز دارید، درست نیست که بروی به دیگران کمک کنی و خودتون در سختی باشید. اول باید چراغ خونه خودت روشن باشه، بعد بری چراغ مسجد رو روشن کنی!
---
کاربرد:
مثلاً وقتی کسی خودش پول نداره ولی برای دیگران هدیه گرون میخره.
یا وقتی یکی در خانوادهاش مشکل مالی هست، ولی به امور خیریه زیاد کمک میکنه.
چند مطلب تصادفی از آرشیو سوگو، شاید اینها هم به کارتان بیاید.
نظرات