این جمله یک ضربالمثل یا حکمت اخلاقی است که معنای عمیقی دارد و در کتابهای درسی (مانند فارسی پنجم دبستان) یا منابع ادبی آمده است.
معنای جمله:
«قدر عافیت آن داند که به مصیبتی گرفتار آید.»
→ یعنی کسی ارزش سلامتی و آسایش (عافیت) را میفهمد که یکبار گرفتار درد، بیماری یا سختی شده باشد.
توضیح بیشتر:
- عافیت = سلامتی، آسودگی، زندگی بدون درد و رنج.
- مصیبت = بلا، سختی، بیماری یا مشکلات زندگی.
- این جمله میگوید انسانها معمولاً وقتی چیزی را از دست میدهند، تازه ارزش آن را میفهمند.
- مثلاً وقتی سالم هستیم، قدردان سلامتی خود نیستیم؛ اما وقتی بیمار میشویم، میفهمیم که سلامتی چه نعمت بزرگی است.
مثال:
- یک فرد تا وقتی پایش نشکسته، راه رفتنِ ساده را ارزشمند نمیداند؛ اما بعد از شکستگی پا، میفهمد که چقدر نعمت بزرگی داشته است.
- یا کسی که همیشه خانواده دارد، ممکن است قدرشان را ندهد؛ اما اگر از آنها دور شود، تازه میفهمد که چقدر ارزشمند بودهاند.
نتیجه اخلاقی:
این جمله به ما یادآوری میکند که همیشه قدردان نعمتهای خدا باشیم، قبل از آنکه آنها را از دست بدهیم.