وقتی کافران قریش دریافتند که پیامبر اکرم (ص) در مبارزه با بتپرستی و دعوت به توحید ثابتقدم است، به اقدامات خصمانهای روی آوردند که در منابع تاریخی و قرآنی به آنها اشاره شده است. در ادامه به ۳ اقدام اصلی آنها اشاره میکنیم:
---
۱. آزار و شکنجه مسلمانان
- شکنجه جسمی:
- مانند شهادت یاسر و سمیه (اولین شهیدان اسلام) زیر شکنجههای وحشیانه.
- آزار بلال حبشی با گذاشتن سنگ داغ روی سینهاش.
- تحریم اقتصادی و اجتماعی:
- محاصرهی مسلمانان و بنیهاشم در شعب ابیطالب (۳ سال گرسنگی و سختی).
۲. تهدید و توطئه برای قتل پیامبر (ص)
- پیشنهاد تطمیع:
- به پیامبر (ص) پیشنهاد پول، مقام یا سلطنت دادند تا از دعوت دست بردارد (سوره اسراء، آیه ۷۶).
- توطئه ترور:
- قریش در دارالندوه طرح کشتن پیامبر (ص) را ریختند که منجر به هجرت ایشان به مدینه شد.
۳. جنگهای نظامی (غزوات)
- حمله نظامی:
- جنگهای بدر، احد و خندق برای نابودی اسلام.
- توهین و تمسخر:
- پیامبر (ص) را ساحر، شاعر یا مجنون مینامیدند (سوره ص، آیه ۴).
---
پاسخ قرآن به اقدامات کافران:
- سوره بقره، آیه ۱۲۰:
*«وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ...»*
(یهود و نصاری هرگز از تو راضی نمیشوند مگر آنکه از آیین آنها پیروی کنی...).
- سوره انفال، آیه ۳۰:
*«وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا...»*
(و [یاد کن] هنگامی را که کافران علیه تو نیرنگ میکردند...).
---
نتیجهگیری:
کافران قریش با وجود تمام فشارها نتوانستند مانع گسترش اسلام شوند، و این مقاومت پیامبر (ص) سرانجام به پیروزی حق بر باطل انجامید.