در دوره ساسانیان (۲۲۴–۶۵۱ میلادی)، جامعه به صورت سلسلهمراتبی و بر اساس شغل و موقعیت اجتماعی به چند گروه اصلی تقسیم میشد. این تقسیمبندی در کتابهای درسی تاریخ پنجم و ششم نیز اشاره شده است:
---
۱. روحانیان (موبدان)
- وظایف:
- انجام مراسم مذهبی (دین زرتشت).
- قضاوت و آموزش دینی.
- جایگاه: بالاترین طبقه اجتماعی پس از شاه.
۲. جنگاوران (اشراف و سربازان)
- وظایف:
- دفاع از کشور در جنگها.
- حکومت بر مناطق مختلف به دستور شاه.
- جایگاه: دومین طبقه مهم پس از موبدان.
۳. دبیران (کارمندان و نویسندگان)
- وظایف:
- مدیریت امور اداری و مالی کشور.
- نوشتن نامهها و فرمانهای شاه.
- جایگاه: افراد باسواد و مورد اعتماد شاه.
۴. پیشهوران و کشاورزان
- وظایف:
- کشاورزی، صنایع دستی (مانند پارچهبافی) و تجارت.
- جایگاه: بیشترین جمعیت را تشکیل میدادند ولی قدرت سیاسی نداشتند.
۵. مردم عادی (زرگران، صنعتگران و ...)
- ویژگی:
- شامل هنرمندان، پزشکان و سایر مشاغل میشد.
---
نکات مهم:
- این تقسیمبندی ثابت نبود و گاهی افراد با استعداد میتوانستند جایگاه بهتری پیدا کنند.
- کشاورزان با وجود اهمیت زیاد، معمولاً تحت فشار مالیات بودند.
- سیستم اجتماعی ساسانیان شباهت به کاست هندی داشت ولی انعطافپذیرتر بود.