سرپرست مسلمانان فرستاده شده به حبشه، «جعفر بن ابیطالب» (پسر عموی پیامبر اکرم (ص) و برادر بزرگتر امام علی (ع)) بود. این مهاجرت که به «هجرت اول مسلمانان» معروف است، در سال ۵ میلادی/۶۱۵ میلادی و به دستور پیامبر (ص) برای در امان ماندن از آزار مشرکان مکه صورت گرفت.
جزئیات این رویداد تاریخی:
1. علت مهاجرت:
- افزایش شکنجههای مشرکان قریش علیه مسلمانان ضعیفتر.
- پیامبر (ص) با توجه به عدالت پادشاه حبشه (نجاشی)، این کشور را به عنوان پناهگاه انتخاب کرد.
2. ویژگیهای جعفر بن ابیطالب:
- به «ذوالجناحین» (صاحب دو بال) معروف بود، چون در جنگ موته دو دستش قطع شد.
- خطیب و سخنور توانایی بود که در دربار نجاشی درباره اسلام دفاع کرد.
- آیات قرآن درباره حضرت مریم (س) را برای نجاشی خواند و او را تحت تأثیر قرار داد.
3. واکنش نجاشی:
- با شنیدن سخنان جعفر، گفت: *«این سخنان و سخنان عیسی (ع) از یک سرچشمه است!»*
- از مسلمانان حمایت کرد و قریش را ناکام گذاشت.
4. بازگشت به مدینه:
- پس از فتح خیبر (۷ هجری)، جعفر و همراهان به مدینه بازگشتند.
- پیامبر (ص) با دیدن جعفر فرمود: *«نمیدانم به کدام یک بیشتر خوشحال شوم؛ به فتح خیبر یا بازگشت جعفر!»*
جعفر بن ابیطالب بعدها در جنگ موته (۸ هجری) به شهادت رسید.
نظرات