زیردریاییها برای مشاهده اشیاء و شرایط روی آب از ابزارهای پیشرفتهای استفاده میکنند که مهمترین آنها پریسکوپ است، اما فناوریهای دیگری نیز به کمک آنها میآیند:
۱. پریسکوپ (Periscope)
- کاربرد اصلی:
- ابزار نوری متشکل از آینهها یا منشورهایی که نور را از سطح آب به داخل زیردریایی هدایت میکند.
- امکان مشاهده سطح آب بدون نیاز به خارج شدن زیردریایی از عمق را فراهم میکند.
- محدودیتها:
- فقط در شرایط آبوهوایی مطلوب مؤثر است (در مه یا طوفان دقت کاهش مییابد).
- زیردریایی باید در عمق کم (حدود ۱۰-۱۵ متر) باشد تا پریسکوپ کارایی داشته باشد.
۲. رادار (Radar)
- کاربرد:
- در برخی زیردریاییهای مدرن، رادارهای ویژهای روی آنتنهای کشویی نصب میشود که میتوانند برای شناسایی اشیاء روی سطح آب مورد استفاده قرار گیرند.
- این رادارها معمولاً فقط برای مدت کوتاهی فعال میشوند تا زیردریایی شناسایی نشود.
۳. سونار غیرفعال (Passive Sonar)
- کاربرد:
- تشخیص صداهای سطح آب (مانند موتور کشتیها یا امواج) بدون افشای موقعیت زیردریایی.
- بیشتر برای شناسایی کشتیها و زیردریاییهای دیگر استفاده میشود.
۴. دوربینهای دیجیتال و ماهوارهای
- زیردریاییهای مدرن ممکن است از:
- دوربینهای حرارتی یا مادون قرمز برای دید در شب استفاده کنند.
- ارتباط با ماهواره برای دریافت تصاویر هوایی از منطقه.
۵. شناسایی از طریق امواج رادیویی (ESM)
- سیستمهای جنگ الکترونیک میتوانند امواج راداری یا ارتباطی کشتیها را شناسایی کنند و موقعیت آنها را مشخص نمایند.
جمعبندی:
- پریسکوپ هنوز هم ابزار کلاسیک و پرکاربرد برای مشاهده سطح آب است.
- رادار و سونار در زیردریاییهای پیشرفته برای شناسایی دقیقتر استفاده میشوند.
- زیردریاییهای نظامی معمولاً از ترکیب این روشها برای پنهان ماندن و جمعآوری اطلاعات استفاده میکنند.