پاسخ سریع: ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری درباره تصمیم بازپرس پس از پایان تحقیقات مقدماتی است؛ اگر جرم و دلایل کافی وجود داشته باشد، قرار جلب به دادرسی صادر میشود و اگر جرم یا دلیل کافی وجود نداشته باشد، قرار منع تعقیب صادر میشود.
این ماده مشخص میکند بازپرس پس از بررسی پرونده چه تصمیم نهایی بگیرد و پرونده را برای اعلام نظر نزد دادستان بفرستد. بنابراین ماده ۲۶۵ بیشتر درباره پایان تحقیقات دادسرا و نوع قرار نهایی است، نه درباره اعتراض به قرارهای تأمین کیفری.
ماده ۲۶۵ به زبان ساده
۱قرار جلب به دادرسی
اگر عمل ارتکابی جرم باشد و دلیل کافی برای انتساب آن به متهم وجود داشته باشد، بازپرس قرار جلب به دادرسی صادر میکند.
۲قرار منع تعقیب
اگر عمل جرم نباشد یا دلیل کافی برای انتساب جرم به متهم وجود نداشته باشد، قرار منع تعقیب صادر میشود.
۳قرار موقوفی تعقیب
اگر ادامه تعقیب به علت قانونی ممکن نباشد، مانند موارد موقوفی تعقیب، بازپرس مطابق مقررات همان قرار را صادر میکند.
نقش دادستان
پس از صدور قرار، پرونده نزد دادستان فرستاده میشود. اگر دادستان با نظر بازپرس موافق باشد، مسیر پرونده همانطور ادامه پیدا میکند؛ اما اگر اختلافی میان بازپرس و دادستان باشد، موضوع برای حل اختلاف به دادگاه صالح ارسال میشود.
اشتباه رایج
اعتراض به بسیاری از قرارها، مانند منع تعقیب یا برخی قرارهای تأمین، در مواد دیگر قانون از جمله ماده ۲۷۰ بررسی میشود. بنابراین نباید ماده ۲۶۵ را صرفاً «ماده اعتراض به قرار تأمین کیفری» دانست.
جمعبندی
ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری میگوید بازپرس پس از پایان تحقیقات، بسته به نتیجه پرونده، یکی از قرارهای جلب به دادرسی، منع تعقیب یا در موارد لازم موقوفی تعقیب را صادر میکند. این توضیح عمومی است و برای اقدام در پرونده واقعی باید از وکیل یا مشاور حقوقی کمک گرفت.
نظرات