فضیلت ذکر لا حول و لا قوة الا بالله از نظر آیتالله بهجت
در نقل منسوب به آیتالله بهجت، مداومت بر ذکر «لا حول و لا قوة الا بالله» برای درمان غرور و ریا توصیه شده است؛ یعنی انسان با تکرار این ذکر یادآوری میکند که توان حقیقی از خداست، نه از خود انسان.
معنی این ذکر چیست؟
معنای ساده این ذکر چنین است: هیچ دگرگونی و هیچ نیرویی جز به کمک خداوند نیست. وقتی انسان این جمله را با توجه میگوید، به خود یادآوری میکند که موفقیت، قدرت، عبادت و حتی دوری از خطا نیز با لطف خدا ممکن میشود.
به همین دلیل، این ذکر با فروتنی، توکل و رها شدن از خودبینی ارتباط دارد؛ همان نکتهای که در توصیه منسوب به آیتالله بهجت درباره غرور و ریا دیده میشود.
چگونه این ذکر را بگوییم؟
با توجه: ذکر را آرام و با توجه به معنای آن بگویید، نه فقط با زبان.
با مداومت: بهتر است در طول روز، مخصوصا هنگام احساس خودبینی یا اضطراب، آن را تکرار کنید.
صورت رایج: «لا حول و لا قوة الا بالله» و در برخی نقلها «العلي العظيم» نیز در پایان آن گفته میشود.
چرا برای غرور و ریا مناسب دانسته شده است؟
ریا و غرور زمانی رشد میکند که انسان کار خوب یا توانایی خود را مستقل از خدا ببیند. این ذکر درست در نقطه مقابل آن قرار دارد؛ چون میگوید هیچ توان و نیرویی جز به خواست خدا نیست.
بنابراین تکرار آن میتواند توجه انسان را از نمایش دادن خود به سمت بندگی و نیاز به خدا برگرداند. البته اثر ذکر با عمل، مراقبه اخلاقی و اصلاح رفتار کاملتر میشود.
نکته مهم: ذکر، جای عمل و اصلاح اخلاق را نمیگیرد؛ بلکه کمک میکند انسان با یاد خدا، انگیزه و توجه بیشتری برای اصلاح خود پیدا کند.
جمعبندی
فضیلت مهم ذکر «لا حول و لا قوة الا بالله» از نگاه نقلشده از آیتالله بهجت، توجه دادن انسان به فقر و نیاز خود در برابر خداست. مداومت بر این ذکر برای کمرنگ کردن غرور و ریا توصیه شده و بهتر است همراه با توجه، فروتنی و عمل اخلاقی باشد.
نظرات