قطب شناس بزرگ انگلیسی در حل جدول

حل کردن جدول‌های متقاطع و شرح در متن همواره با چالش نام‌های خاص تاریخی و جغرافیایی همراه است. طراحان جدول علاقه زیادی به طرح سوالاتی درباره مکتشفان بزرگ قرن نوزدهم و بیستم دارند. سرزمین‌های ناشناخته و یخ‌زده قطب جنوب در آن دوران، کانون رقابت امپراتوری‌های بزرگ بود و مردان شجاعی از بریتانیا جان خود را در این مسیر فدا کردند. در این مقاله به بررسی دقیق پاسخ‌های احتمالی این عبارت و زندگی پرفراز و نشیب این قطب‌شناسان می‌پردازیم.

راهنمای سریع پاسخ‌های احتمالی برای طراحان جدول

بسته به تعداد خانه‌های جدول شما و طراح آن، گزینه‌های متفاوتی برای این عبارت متصور است. برای راحتی کار شما، تعداد حروف و مشخصات هر کدام را در قالب تفکیک‌شده زیر آورده‌ایم تا بتوانید بهترین گزینه را انتخاب کنید:

• گزینه ۵ حرفی (پاسخ اصلی): «اسکات» یا همان رابرت فالکن اسکات، مشهورترین کاشف و افسر نیروی دریایی بریتانیا که در راه بازگشت از قطب جنوب جان باخت.
• گزینه ۸ حرفی (پاسخ جایگزین): «شکلیتون» (ارنست شکلیتون)، دیگر قطب‌شناس نامدار انگلیسی-ایرلندی که به خاطر حماسه نجات خدمه کشتی اندیورنس شهرت دارد.
• گزینه ۵ حرفی (کمتر رایج): «وایلد» (فرانک وایلد)، جغرافیدان و کاوشگر انگلیسی که در چندین مأموریت بزرگ جنوبگان حضور داشت.

بیوگرافی رابرت فالکن اسکات؛ قهرمان ناکام قطب

کاپیتان رابرت فالکن اسکات (Robert Falcon Scott) در ۶ ژوئن ۱۸۶۸ در انگلستان متولد شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان افسر ارشد در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا آغاز کرد. در دوران پادشاهی ادوارد و اواخر عصر ویکتوریا، کشف نقاط ناشناخته زمین یکی از بزرگ‌ترین افتخارات ملی برای بریتانیا به شمار می‌رفت.

او در ابتدا نه از روی علاقه شخصی به سرزمین‌های یخی، بلکه برای متمایز کردن خود در میان افسران هم‌دوره و ارتقای رتبه شغلی در نیروی دریایی، فرماندهی سفرهای قطبی را پذیرفت. با این حال، اراده پولادین و پایبندی او به اصول علمی، او را به یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌های اکتشاف در جهان تبدیل کرد. اسکات در طول زندگی خود دو هیئت اعزامی بسیار بزرگ و تاریخی به نام‌های «دیسکاوری» و «ترا نووا» را به سمت جنوبگان رهبری کرد.

مأموریت‌های بزرگ اسکات در جنوبگان

مأموریت‌های بریتانیا به قطب جنوب با اهداف چندگانه سیاسی، جغرافیایی و علمی طراحی می‌شدند. اسکات در دو برهه زمانی مختلف این مأموریت‌ها را پیش برد:

۱. مأموریت دیسکاوری (۱۹۰۱–۱۹۰۴)

این سفر پایه‌های شناخت جغرافیایی بریتانیا از فلات جنوبگان را بنا نهاد. اسکات و تیمش (که ارنست شکلتون جوان نیز در آن حضور داشت) توانستند به نقطه ۸۲ درجه جنوبی برسند که در زمان خود یک رکورد بی‌نظیر در نزدیکی به قطب بود. در این مأموریت، اکتشافات علمی وسیعی در زمینه زمین‌شناسی و زیست‌شناسی انجام شد.

۲. مأموریت ترا نووا (۱۹۱۰–۱۹۱۳)

این سفر با هدف صریح فتح قطب جنوب جغرافیایی و تأمین منافع علمی و افتخار ملی امپراتوری بریتانیا آغاز شد. این مأموریت که با کشتی مشهور ترا نووا انجام گرفت، به دلیل هم‌زمانی با سفر یک گروه نروژی، به یک مسابقه دراماتیک و نفس‌گیر در تاریخ اکتشافات بشر تبدیل شد.

مسابقه بزرگ قطب جنوب و شوک تاریخی

اسکات ناخواسته وارد یک رقابت فشرده با روئال آموندسن نروژی شد. آموندسن که ابتدا قصد سفر به قطب شمال را داشت، پس از شنیدن خبر فتح قطب شمال توسط رابرت پیری، مسیر خود را پنهانی و بدون اطلاع رسانی عمومی به سمت قطب جنوب تغییر داد و پیامی کوتاه برای اسکات فرستاد.

تیم ۵ نفره اسکات پس از ماه‌ها تحمل سختی فرساینده، سرمای شدید و کشیدن دستی سورتمه‌ها، در ۱۷ ژانویه ۱۹۱۲ به نقطه مرکزی قطب جنوب رسیدند. اما آن‌ها با صحنه‌ای تلخ و خردکننده مواجه شدند؛ پرچم سیاه نروژ و چادری که آموندسن حدود ۵ هفته زودتر (در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱) در آنجا برافراشته بود. شکست روحی ناشی از باختن این مسابقه تاریخی، توان جسمی و انگیزه روانی تیم اسکات را برای مسیر بازگشت به شدت کاهش داد.

تراژدی مسیر بازگشت و دلایل فاجعه

مسیر بازگشت گروه اسکات از قطب جنوب به یکی از غم‌انگیزترین داستان‌های تاریخ تبدیل شد. عوامل متعددی دست به دست هم دادند تا این سفر به فاجعه ختم شود:

• افت بی‌سابقه دما: سرمای هوا در آن فصل به شکل غیرعادی به منفی ۴۰ درجه سانتی‌گراد رسید که بسیار فراتر از پیش‌بینی‌ها بود.
• کولاک‌های مداوم: طوفان‌های سهمگین مارس ۱۹۱۲ اعضای گروه را روزها در چادرها زمین‌گیر کرد و مانع حرکت آن‌ها شد.
• سوءتغذیه و بیماری: کمبود شدید ویتامین‌ها، جیره غذایی ناکافی و اتمام سوخت برای ذوب کردن یخ و تهیه آب، بدن آن‌ها را فرسوده کرد.

یکی از دراماتیک‌ترین لحظات این سفر، فداکاری کاپیتان لارنس اوتس بود؛ او که دچار سرمازدگی شدید شده بود و سرعت گروه را کند می‌کرد، برای اینکه بار دوش همراهانش نباشد، داوطلبانه در میان کولاک شدید از چادر خارج شد و گفت: «من فقط می‌روم بیرون و ممکن است کمی طول بکشد.» او هرگز بازنگشت. اسکات و دو همراه باقی‌مانده‌اش در اواخر مارس ۱۹۱۲ در چادر خود جان باختند. اجساد آن‌ها و دفترچه خاطرات معروف اسکات، ۸ ماه بعد در فاصله تنها ۲۰ کیلومتری از دپوی بزرگ آذوقه پیدا شد.

دستاوردهای علمی فراتر از یک مسابقه

سفرهای اسکات صرفاً یک رقابت فیزیکی برای برافراشتن پرچم نبود؛ گروه او حتی در بدترین شرایط و در آستانه مرگ، ۳۵ پوند فسیل گیاهی گرانبها را که از صخره‌های قطبی جمع‌آوری کرده بودند، رها نکردند و با خود تا آخرین نفس حمل کردند. کشف فسیل درخت زبان‌سرخس (Glossopteris) توسط تیم اسکات، بعدها ثابت کرد که جنوبگان زمانی پوشیده از جنگل بوده و به دیگر قاره‌های جهان متصل بوده است (نظریه رانش قاره‌ای).