پاسخ متداول برای این معما در جدولهای کلمات متقاطع، تخلص ادبی او یعنی کلمه پنج حرفی صبوری یا نام کامل وی میرزا محمدکاظم صبوری است.
حل کردن جدولهای کلمات متقاطع همواره یکی از جذابترین سرگرمیهای فکری است که به تقویت حافظه و گسترش اطلاعات عمومی کمک شایانی میکند. در میان سؤالات ادبی و تاریخی، نام و مشخصات مشاهیر شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد. یکی از پرسشهای تکرارشونده و پرطرفدار در این زمینه، پیدا کردن نام یا تخلص ادبی «پدر ملکالشعرای بهار» است که طراحان جدول بر اساس تعداد خانههای خالی، مدلهای مختلفی از آن را مد نظر قرار میدهند.
پاسخهای دقیق برای راهنمای حل جدول
اگر در حال حل جدول هستید و به این سؤال برخورد کردهاید، با توجه به تعداد حروف و ساختار خانهها میتوانید از گزینههای زیر استفاده کنید:
میرزا محمدکاظم صبوری کیست؟ (خلاصه زندگینامه)
حاج میرزا محمدکاظم صبوری کاشانی (متولد ۱۲۳۰ خورشیدی) از شاعران و قصیدهسرایان نامدار و متبحر عصر ناصرالدینشاه و مظفرالدینشاه قاجار بود. خاندان او اصالتاً اهل کاشان و از صنف حریربافان بودند که مدتی پیش از تولد وی به مشهد مهاجرت کردند؛ او برخلاف سنت خانوادگی به تحصیل فقه، حکمت، ادبیات عرب و زبان فرانسوی روی آورد.
او به دلیل سرودن قصاید استوار به سبک خراسانی، فرمان رسمی مقام «ملکالشعرای آستان قدس رضوی» را از ناصرالدینشاه قاجار دریافت کرد. میرزا محمدکاظم صبوری در سال ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۳۲۲ قمری) در جریان اپیدمی بزرگ و همهگیر وبا در مشهد درگذشت و پس از او این لقب با حکم مظفرالدینشاه به پسر ۱۸ سالهاش یعنی محمدتقی بهار رسید.
نکته مهم: لقب «ملکالشعرا» یک عنوان تشریفاتی و رسمی در دربار بود که به برجستهترین شاعر هر دوره اعطا میشد و پس از درگذشت صبوری، به دلیل نبوغ بالای فرزندش، این عنوان به محمدتقی بهار ارث رسید.
ریشه تخلص صبوری و ویژگی آثار او
انتخاب تخلص «صبوری» به سبب افتخار و انتساب این خاندان به میرزا احمد صبور کاشانی، شاعر مقتدر عهد فتحعلیشاه بود که در جنگهای ایران و روس به شهادت رسید. اثر اصلی مکتوب او «دیوان اشعار صبوری» شامل حدود ۱۱ هزار بیت قصیده، مثنوی و غزل است که سالها بعد توسط فرزند دیگرش (محمد ملکزاده) تصحیح و چاپ شد.
بخش عمده سرودههای او شامل مدایح آیینی در نعت پیامبر (ص) و امام رضا (ع) است، اما هجویههای سیاسی معروف او نظیر هجو آصفالدوله (والی وقت خراسان) نیز شهرت تاریخی دارد.
رابطه عجیب صبوری با فرزندش ملکالشعرای بهار
بر اساس خاطرات محمدتقی بهار، پدرش به شدت با شاعر شدن او مخالف بود؛ چرا که معتقد بود در دوران جدید کسی به شاعران صله و مواجب نمیدهد و شاعری به فقر میانجامد، لذا او را به تجارت تشویق میکرد. با وجود این مخالفت، محیط فرهنگی خانه صبوری که در آن شبها رمانهای فرانسوی و اشعار شاهنامه به صورت بلند خوانده میشد، نقشی کلیدی در نبوغ و پرورش ادبی ملکالشعرای بهار داشت.
یادآوری ادبی: محمدتقی بهار در زندگینامهاش ذکر میکند که پس از فوت پدر، برای اثبات توانایی ادبی خود در حضور آصفالدوله، یک قصیده بداهه با کلمات پیشنهادی حاضران سرود تا ثابت کند جانشین شایستهای برای تخلص و جایگاه پدرش است.
جمعبندی
«جواب پیشنهادی:» اگر در جدول با کادر پنجخانهای روبهرو شدید، کلمه صبوری دقیقترین پاسخ است. او علاوه بر اینکه پدر محمدتقی بهار (ملکالشعرای معروف مشروطه) بود، خود نیز از ارکان شعر دوره قاجار و ملکالشعرای آستان قدس رضوی به شمار میرفت.
نظرات