واژه «خویش» در فارسی امروز بیشتر در نوشتههای رسمی، شعر و متنهای ادبی به کار میرود. برای جملهسازی مدرسهای، کافی است آن را به معنی «خود» یا «خویشتن» در نظر بگیریم.
پاسخ کوتاه
خویش یعنی خود یا خویشتن؛ مانند: «انسان باید خویش را بهتر بشناسد.»
۲۰ جمله با خویش
۱. او تصمیم گرفت با خویش مهربانتر باشد.
۲. انسان باید خویش را بهتر بشناسد.
۳. من از اشتباه خویش درس گرفتم.
۴. هر کس باید به تواناییهای خویش ایمان داشته باشد.
۵. سارا دفتر خویش را مرتب کرد.
۶. او در خلوت با خویش فکر کرد.
۷. ما باید برای آینده خویش تلاش کنیم.
۸. دانشآموز پاسخ خویش را با دقت نوشت.
۹. پدر از کار نیک خویش خوشحال شد.
۱۰. نباید از مسئولیت خویش فرار کنیم.
۱۱. او همیشه به قول خویش عمل میکند.
۱۲. برای موفقیت، باید وقت خویش را درست برنامهریزی کنیم.
۱۳. شاعر از درد خویش سخن گفت.
۱۴. دوست خوب، عیب خویش را میپذیرد و بهتر میشود.
۱۵. هر انسان باید به شخصیت خویش احترام بگذارد.
۱۶. علی کتاب خویش را به کتابخانه برد.
۱۷. او با تلاش خویش به هدفش رسید.
۱۸. ما باید خانه خویش را تمیز نگه داریم.
۱۹. نگاه به خویش، آغاز شناخت بهتر است.
۲۰. انسان دانا پیش از داوری دیگران، رفتار خویش را بررسی میکند.
معنی خویش در جمله
در بیشتر جملهها، «خویش» به جای «خود» میآید. مثلاً «کتاب خویش» یعنی «کتاب خود» و «رفتار خویش» یعنی «رفتار خود».
«خویش» کمی رسمیتر و ادبیتر از «خود» است؛ برای همین در متنهای ادبی، انشا و جملهسازی رسمی زیباتر به نظر میرسد.
نمونههای کوتاه برای کلاس
- خویش را دوست بدار.
- از کار خویش پشیمان نشو.
- من دفتر خویش را آوردم.
- او راه خویش را پیدا کرد.
- هر کس باید قدر خویش را بداند.
نکته برای جملهسازی
اگر در جمله بتوانید به جای «خویش» واژه «خود» بگذارید و معنی جمله درست بماند، معمولاً از آن درست استفاده کردهاید.
نمونه: «او از کار خویش خوشحال شد» یعنی «او از کار خود خوشحال شد».
نظرات