داستان ضرب‌المثل «کلاغ خواست راه رفتن کبک را یاد بگیرد»

روزی در دامنه کوه، کلاغی روی شاخه‌ای نشسته بود و به کبکی نگاه می‌کرد که آرام و باوقار راه می‌رفت. قدم‌های کبک منظم بود و هر بار که از کنار سنگ‌ها می‌گذشت، انگار همه چیز را با دقت اندازه می‌گرفت.

کلاغ با خودش گفت: «چه راه رفتن زیبایی! اگر من هم مثل کبک راه بروم، حتماً همه مرا تحسین می‌کنند.» از همان روز تصمیم گرفت راه رفتن خودش را کنار بگذارد و فقط از کبک تقلید کند.

او ساعت‌ها روی زمین راه می‌رفت، پاهایش را مثل کبک جابه‌جا می‌کرد و هر بار که اشتباه می‌شد، دوباره تلاش می‌کرد. اما هرچه بیشتر تمرین می‌کرد، راه رفتنش عجیب‌تر می‌شد. نه مثل کبک راه می‌رفت و نه مثل قبل خودش.

چند روز بعد، وقتی خواست مثل همیشه تند و راحت راه برود، دید دیگر راه رفتن طبیعی خودش را هم درست به یاد نمی‌آورد. خسته و ناراحت کنار سنگی نشست و فهمید که به جای شناختن توانایی خودش، وقتش را صرف تقلید کورکورانه کرده است.

از آن پس، هر وقت کسی بی‌دلیل از دیگران تقلید می‌کرد و کار خودش را هم خراب می‌کرد، می‌گفتند: «کلاغ خواست راه رفتن کبک را یاد بگیرد، راه رفتن خودش را هم فراموش کرد.»