مصریان باستان در سوگ کدام یک از گزینه های زیر ابروهای خود را می تراشیدند

راز تراشیدن ابرو در مصر باستان؛ سوگواری برای یک همدم خانگی

بر اساس نوشته‌های هرودوت، مورخ مشهور یونان باستان، یکی از عجیب‌ترین و در عین حال عمیق‌ترین آداب تمدن کرانه نیل، نحوه مواجهه آن‌ها با مرگ حیوانات خانگی بود. زمانی که یک گربه در خانه‌ای مصری به مرگ طبیعی می‌مرد، موجی از اندوه اعضای خانواده را فرا می‌گرفت و همگی به نشانه عزاداری، ابروهای خود را به‌طور کامل می‌تراشیدند.

این آیین سوگواری تا زمانی که موی ابروها دوباره به‌طور کامل رشد کند ادامه می‌یافت. جالب اینجاست که اگر حیوان از دست‌رفته یک سگ خانگی بود، مراسم بسیار شدیدتر اجرا می‌شد و اعضای خانه تمام موهای سر و بدن خود را می‌تراشیدند که نشان‌دهنده پیوند عاطفی و معنوی عمیق میان مصریان و حیواناتشان است.

چرا گربه؟ جایگاه مذهبی و اسطوره‌ای الهه باستت

احترام مصریان به گربه‌ها فراتر از یک علاقه ساده به حیوان خانگی بود؛ آن‌ها گربه‌ها را مظهر و مجرای انرژی‌های الهی روی زمین می‌دانستند. اصلی‌ترین ریشه این نگرش به الهه باستت (Bastet) بازمی‌گردد که ایزدبانوی باروری، موسیقی، خانه و محافظت از خانواده بود و در هنر مصر به شکل زنی با سر گربه یا یک گربه اهلی سیاه زیورآلات‌پوش به تصویر کشیده می‌شد.

علاوه بر جنبه مذهبی، گربه‌ها نقشی حیاتی در اقتصاد و سلامت جامعه داشتند. آن‌ها با شکار مارها، عقرب‌ها و موش‌ها، از انبارهای حیاتی غلات در برابر آفات محافظت می‌کردند و خانه را از موجودات سمی پاک می‌ساختند؛ مهارتی دوگانه از آرامش خانگی و خشم محافظتی که مصریان را مجذوب خود می‌کرد.

آداب و رسوم موازی در مواجهه با مرگ حیوانات

مراحل فرآیند تدفین و سفر گربه‌ها به جهان آخرت

مناسک پس از مرگ گربه به تراشیدن ابرو ختم نمی‌شد؛ جسد این حیوانات با احترام فراوان شسته شده، با شراب و ادویه‌های معطر ضدعفونی می‌شد و پس از خشک شدن در نمک ناترون، درون لایه‌های طولانی از پارچه کتان مومیایی می‌شد تا برای زندگی در جهان پس از مرگ آماده شود.

باستان‌شناسان در حفاری‌های تاریخی مانند منطقه بوباستیس (مرکز اصلی فرقه باستت)، صدها هزار گربه مومیایی‌شده درون تابوت‌های چوبی یا سفالی کوچک پیدا کرده‌اند که نشان می‌دهد این حیوانات در مقبره‌های اختصاصی به خاک سپرده می‌شدند تا روح آن‌ها (کا) بتواند تا ابد در آرامش زندگی کند.