به زمینی که دور تا دور آن با حصار یا دیوار محدود شده باشد، معمولاً چهار دیواری یا چهاردیواری گفته میشود.
این عبارت برای زمینی به کار میرود که مرز آن مشخص شده و با دیوار، حصار یا مانع پیرامونی از فضای اطراف جدا شده است. در جدولهای کلمات، اگر سرنخ چنین توصیفی داشته باشد، پاسخ رایج همان «چهار دیواری» است.
پاسخ اصلی چیست؟
چهار دیواری یعنی محدودهای که از چهار طرف بسته یا محصور شده باشد. این واژه هم برای بیان یک فضای محصور به کار میرود و هم در عبارت معروف «چهار دیواری، اختیاری» دیده میشود.
نکته جدول: در بعضی جدولها پاسخ را به صورت «چهاردیواری» بدون فاصله مینویسند. اگر تعداد خانهها با فاصلهها جور نبود، شکل بدون فاصله را امتحان کنید.
گزینههای نزدیک و تفاوت آنها
گاهی چند واژه به هم نزدیک هستند، اما دقیقاً یک معنی ندارند. برای انتخاب پاسخ درست، به متن سرنخ دقت کنید:
کاربرد چهار دیواری در زبان فارسی
در زبان روزمره، «چهار دیواری» بیشتر برای اشاره به محدوده خصوصی و مشخص یک خانه، زمین یا فضای بسته استفاده میشود. وقتی میگوییم «چهار دیواری»، معمولاً ذهن به سمت جایی میرود که مرز آن روشن است و با فضای بیرون قاطی نمیشود.
چطور جواب جدول را پیدا کنیم؟
- اگر سرنخ میگوید «زمینی که دور تا دور آن حصار دارد»، «چهار دیواری» را اول امتحان کنید.
- اگر پاسخ باید کوتاه باشد، ممکن است جدول فقط «حصار» یا «حریم» را بخواهد.
- اگر سرنخ به فضای داخل خانه اشاره دارد، «حیاط» هم میتواند مطرح شود.
- اگر در جدول فاصله حساب نمیشود، «چهاردیواری» را یکسره بنویسید.
جمعبندی
پاسخ پیشنهادی برای «زمینی که دور تا دور آن با حصار محدود شده باشد» چهار دیواری است. شکل بدون فاصله، یعنی چهاردیواری، نیز در جدولها رایج است و باید با تعداد خانههای خالی تطبیق داده شود.
نظرات