این جمله از دیباچه گلستان سعدی است. سعدی با زبانی زیبا نشان میدهد که حتی نفس کشیدن، نعمتی بزرگ و شایسته شکرگزاری است.
هر نفسی که فرو میرود ممد حیات است و چون برمیآید مفرح ذات.
هر نفسی که به درون میرود، به ادامه زندگی کمک میکند و هر نفسی که بیرون میآید، باعث آسایش، شادی و آرامش وجود انسان میشود.
معنی واژهها
- نَفَس: دم و بازدم؛ هوا کشیدن و بیرون دادن آن.
- فرو میرود: به درون بدن میرود؛ یعنی دم.
- ممد: یاریدهنده، کمککننده.
- حیات: زندگی.
- برمیآید: بیرون میآید؛ یعنی بازدم.
- مفرح: شادیبخش و آرامشآور.
- ذات: وجود و سرشت انسان.
مفهوم کلی جمله
سعدی میگوید انسان در هر دم و بازدم، دو نعمت دریافت میکند: نفس فرو رفتن باعث زنده ماندن است و نفس برآمدن باعث راحتی و آرامش. پس حتی سادهترین کار بدن، یعنی نفس کشیدن، یادآور لطف خداوند است.
نکته: سعدی در ادامه همین معنا میگوید که در هر نفس دو نعمت وجود دارد و برای هر نعمتی شکری لازم است؛ یعنی انسان باید همیشه شکرگزار باشد.
معنی کوتاه برای دفتر
پاسخ خلاصه
هر دم که فرو میرود، زندگی انسان را ادامه میدهد و هر بازدمی که بیرون میآید، وجود انسان را شاد و آرام میکند.
پیام جمله
- زندگی و نفس کشیدن از نعمتهای بزرگ خداوند است.
- انسان باید برای نعمتهای ساده و همیشگی هم شکرگزار باشد.
- گاهی ارزش بزرگترین نعمتها را چون همیشه همراه ما هستند، فراموش میکنیم.
- سعدی با این جمله ما را به دقت در نعمتهای روزمره دعوت میکند.
پس معنی نهایی جمله این است: هر دم و بازدم انسان نعمتی از خداوند است؛ یکی زندگی را پایدار میکند و دیگری جان را آرام و شاد میسازد.
نظرات