پاسخ کوتاه: در زمانهای گذشته مردم پیامها را با روشهایی مانند پیک و چاپار، نامه، کبوتر نامهبر، دود و آتش، طبل، نشانههای قراردادی و بعدها تلگراف منتقل میکردند.
پیش از اختراع تلفن، رادیو، تلفن همراه و اینترنت، رساندن پیام کار سادهای نبود. مردم باید از ابزارهایی استفاده میکردند که با امکانات همان زمان سازگار بود. گاهی پیام روی کاغذ، پوست یا پارچه نوشته میشد و گاهی فقط با صدا، نور، دود یا علامت به دیگران خبر میدادند.
روشهای انتقال پیام در زمانهای گذشته
مشکلات انتقال پیام در گذشته
- رسیدن پیام ممکن بود چند روز، چند هفته یا حتی چند ماه طول بکشد.
- خطر گم شدن نامه، خراب شدن مسیر یا حمله دزدان راه وجود داشت.
- گاهی پیام به مقصد اشتباه میرسید یا دیر میرسید.
- بعضی روشها فقط برای پیامهای کوتاه و ساده مناسب بودند.
- هوا، جنگ، فاصله زیاد و نبود راه مناسب، کار پیامرسانی را سختتر میکرد.
اهمیت این روشها
با وجود سختیها، همین روشهای ساده پایه ارتباطات بعدی شدند. انسانها با نیاز به خبررسانی، کمکم راههای سریعتر و دقیقتری ساختند؛ از نامهرسانی و چاپارخانه تا تلگراف، تلفن و اینترنت.
نکته برای تحقیق مدرسه: بهتر است در تحقیق بنویسید که روشهای انتقال پیام در گذشته هم به شرایط جغرافیایی بستگی داشتند و هم به امکانات هر جامعه.
نتیجهگیری آماده
در گذشته انتقال پیام بسیار دشوارتر از امروز بود. مردم برای رساندن خبر از پیک، چاپار، نامه، دود، آتش، طبل و کبوتر نامهبر استفاده میکردند. این روشها با وجود کندی و خطرهای زیاد، نشاندهنده خلاقیت انسانها برای ارتباط با یکدیگر بودند و زمینه پیشرفت وسایل ارتباطی امروزی را فراهم کردند.
نظرات