سوگو

کرمی که در روده انسان زندگی میکند چه نام دارد

7 دقیقه مطالعه

انواع مختلفی از انگل‌ها می‌توانند در دستگاه گوارش انسان زندگی کنند که شایع‌ترین آن‌ها شامل کرم آسکاریس (کرم گرد بزرگ)، کرمک (کرم سوزنی یا سنجاقی)، کرم کدو (تنیا یا کرم نواری) و کرم‌های قلاب‌دار هستند.

بدن انسان و به خصوص دستگاه گوارش، یکی از محیط‌های مستعد برای رشد و تکثیر انواع گوناگونی از انگل‌ها است. ورود این موجودات به بدن معمولاً به دنبال عدم رعایت بهداشت فردی، مصرف آب یا غذای آلوده و تماس با خاک حاوی تخم انگل رخ می‌دهد. شناسایی دقیق نام و نوع کرمی که در روده زندگی می‌کند، نخستین گام در جهت انتخاب پروتکل درمانی مناسب و پیشگیری از عوارض بعدی آن است.

آشنایی با انواع کرم‌های روده‌ای شایع در انسان

کرم‌های روده‌ای انسان بر اساس ساختار بدنی و ویژگی‌های زیستی به دو گروه کلی کرم‌های لوله‌ای (نماتودها) و کرم‌های پهن (سستودها و ترماتودها) تقسیم می‌شوند. هر کدام از این دسته‌ها شامل گونه‌های خاصی هستند که در بخش‌های مختلفی از روده باریک یا بزرگ مستقر می‌شوند.

کرم آسکاریس (Ascaris lumbricoides)

بزرگ‌ترین کرم لوله‌ای انگل در روده باریک انسان است که گاهی طول آن تا ۳۵ سانتی‌متر رشد می‌کند. این انگل از طریق تخم‌های موجود در خاک، سبزیجات و صیفی‌جات آلوده به بدن انسان منتقل می‌شود.

کرمک یا کرم سوزنی (Enterobius vermicularis)

شایع‌ترین انگل در میان کودکان است که در روده بزرگ و ناحیه سکوم زندگی می‌کند. این کرم‌های کوچک و سفید رنگ، شب‌ها برای تخم‌گذاری به سمت خروجی مقعد حرکت می‌کنند.

کرم کدو یا تنیا (Taenia spp)

از دسته کرم‌های پهن و بسیار طویل نواری است که زیستگاه اصلی آن روده باریک است. این انگل عمدتاً از طریق مصرف گوشت نیم‌پز و آلوده گاو یا خوک به انسان سرایت می‌کند و می‌تواند سال‌ها در بدن زنده بماند.

علائم و نشانه‌های بالینی وجود کرم در روده

نشانه های ابتلا به انگل های گوارشی با توجه به نوع کرم، تعداد آن‌ها در روده و وضعیت ایمنی بدن فرد بیمار می‌تواند بسیار متنوع باشد. با این حال، برخی از علائم عمومی و اختصاصی وجود دارند که زنگ خطری برای ابتلا به این بیماری به شمار می‌روند.

  • درد شکم، دل-پیچه، سوءتغذیه، نفخ شدید و کاهش وزن بی‌دلیل از علائم عمومی و مشترک بیشتر انگل‌های دستگاه گوارش به شمار می‌روند.
  • خارش شدید و کلافه‌کننده مقعد در ساعات شب، علامت شاخص و اختصاصی ابتلا به کرمک (کرم سنجاقی) در کودکان و اعضای خانواده است.
  • کم‌خونی شدید، فقر آهن، خستگی مفرط و ضعف بدنی از نشانه‌های اصلی ابتلا به کرم‌های قلاب‌دار خون‌خوار در روده باریک است.
  • مشاهده بندهای سفید و متحرک کرم در مدفوع یا اشتهای کاذب همراه با لاغری، از علائم بارز حضور کرم کدو در بدن است.

روش‌های تشخیص کرم‌های لوله‌ای و پهن در آزمایشگاه علوم پزشکی

شواهد بالینی به تنهایی برای شروع درمان دارویی کافی نیستند. پزشکان برای شناسایی دقیق نوع انگل و میزان آلودگی، از خدمات آزمایشگاه‌های تشخیص طبی و روش‌های استاندارد میکروسکوپی استفاده می‌کنند.

۱

آزمایش مستقیم مدفوع (Ova & Parasite): خط اول تشخیص میکروسکوپی برای مشاهده مستقیم تخم، لارو یا بندهای کرم‌های روده‌ای است که معمولاً برای افزایش دقت آزمایش در ۳ نوبت انجام می‌شود.

۲

روش‌های غلیظ‌سازی (Concentration Techniques): آزمایشگاه‌ها از روش‌های رسوبی و شناور سازی مانند فرمالین-اتر برای افزایش شانس دیدن تخم کرم‌ها در عفونت‌های خفیف استفاده می‌کنند.

۳

تست چسب اسکاچ (تست گراهام): روش اختصاصی و قطعی برای تشخیص کرمک است، چرا که تخم‌های این کرم کمتر در مدفوع معمولی یافت می‌شوند و باید صبح زود از پوست اطراف مقعد نمونه‌برداری شود.

۴

آزمایش خون کامل (CBC): بررسی سطح ائوزینوفیل‌ها در خون (ائوزینوفیلی) به عنوان یک نشانه غیرمستقیم از پاسخ سیستم ایمنی به حضور انگل‌های بافتی و مهاجر کاربرد دارد.

روش‌های درمان دارویی و ارکان پیشگیری

مبارزه با انگل‌های روده‌ای شامل دو بخش اصلی درمان دارویی برای فرد مبتلا و رعایت اصول بهداشتی جهت قطع زنجیره انتقال بیماری در محیط زندگی است.

درمان قطعی کرم‌های روده صرفاً از طریق داروهای ضد انگل شیمیایی نظیر مبندازول، آلبندازول، پرازیکوانتل و پیرانتل پاموآت تحت نظر پزشک انجام می‌شود. انتخاب نوع دارو و طول دوره مصرف آن کاملاً بستگی به نوع کرم تشخیص داده شده دارد.

نکته مهم: در درمان کرمک، به دلیل عدم تأثیر داروها بر تخم انگل، حتماً باید دوز دارو ۱۰ تا ۱۴ روز بعد تکرار شود و تمام اعضای خانواده هم‌زمان تحت درمان قرار گیرند تا از ابتلا و انتقال مجدد جلوگیری به عمل آید.

شستشوی چندمرحله‌ای و اصولی سبزیجات (انگل‌زدایی)، پختن کامل گوشت قرمز در دمای مناسب و کوتاه نگه داشتن ناخن‌ها از مهم‌ترین ارکان پیشگیری فردی است. همچنین شستن لباس‌های زیر و ملحفه‌ها با آب داغ در زمان درمان دارویی برای از بین بردن تخم‌های احتمالی معلق در محیط خانه و جلوگیری از بازگشت بیماری الزامی است.

جمع‌بندی

جواب پیشنهادی: دستگاه گوارش انسان می‌تواند میزبان کرم‌های مختلفی نظیر آسکاریس، کرمک و کرم کدو باشد. تشخیص این بیماری از طریق آزمایش مدفوع و تست چسب اسکاچ انجام شده و درمان قطعی آن نیازمند مصرف داروهای ضد انگل تحت نظر پزشک به همراه رعایت کامل اصول بهداشت فردی و محیطی است.

پرسش‌های متداول

آیا کرم‌های روده‌ای می‌توانند در معده انسان هم زندگی کنند؟

خیر، معده به دلیل اسیدیته بسیار بالا (pH پایین) محل مناسبی برای زیست این کرم‌ها نیست؛ زیستگاه اصلی این انگل‌ها روده باریک یا روده بزرگ انسان است.

چرا درمان کرمک باید پس از دو هفته دوباره تکرار شود؟

داروهای ضد انگل تنها کرم‌های بالغ را از بین می‌برند و روی تخم‌های انگل تأثیری ندارند. تکرار دوز بعد از دو هفته برای نابود کردن کرم‌هایی است که تازه از تخم‌های باقی‌مانده خارج شده‌اند.

آیا مصرف دانه کدو یا سیر به تنهایی برای درمان کرم روده کافی است؟

خیر، روش‌های طبیعی و طب سنتی تنها می‌توانند به عنوان مکمل حمایتی برای دفع راحت‌تر انگل‌ها عمل کنند، اما توانایی ریشه‌کنی کامل عفونت را ندارند و درمان قطعی نیازمند داروهای تجویزی پزشک است.

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند مطلب تصادفی از آرشیو سوگو، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید!