ماه‌های قمری به ترتیب با معنی و ریشه نام‌ها

به معنی حرام‌شده یا محترم؛ از ماه‌های حرام که جنگ در آن ممنوع دانسته می‌شد.

به معنی خالی؛ گفته می‌شود خانه‌ها در این زمان به سبب سفر یا جنگ خالی می‌شد.

به معنی بهار اول؛ نامی که به فصل و زمان نام‌گذاری قدیم عرب‌ها مربوط است.

به معنی بهار دوم؛ به آن ربیع‌الآخر هم گفته می‌شود.

از ریشه جمود؛ به معنی نخستین ماه خشکی یا یخ‌بستن آب در نام‌گذاری قدیم.

به معنی دومین ماه جمادی؛ به آن جمادی‌الآخر هم می‌گویند.

به معنی بزرگ داشته‌شده و محترم؛ از ماه‌های حرام است.

به معنی پراکنده شدن؛ گفته‌اند قبایل در این ماه برای آب یا کارهای دیگر پراکنده می‌شدند.

از ریشه گرمای سوزان؛ در فرهنگ اسلامی ماه روزه و عبادت است.

ریشه آن را به بالا رفتن یا سبک شدن نسبت داده‌اند؛ ماه پس از رمضان است.

یعنی دارای نشستن؛ اشاره به دست کشیدن از جنگ و سفر جنگی. از ماه‌های حرام است.

یعنی دارای حج یا ماه حج؛ ماه انجام مراسم حج و از ماه‌های حرام است.