گرچه تمام عمر حضرت زینب(علیهاالسلام) برای حفظ و احیای معارف اسلامی سپری شد، و همه آنها با هدف اطاعت از اوامر الهی انجام میگرفت، اما آن حضرت در عبادت به معنی خاص نیز از موقعیت برجستهای برخوردار بودند.
و در سختترین شرایط نیز به طور کامل به انجام وظایف عبادی اهتمام میورزیدند. امام سجاد(علیهالسلام) میفرماید: عمهام زینب در جریان حادثه کربلا با آن همه مشکلات و مصائب، حتی در شب عاشورا و شب یازدهم محرم نیز نماز شب را ترک نکردند.
امام حسین(علیهالسلام) به اندازهای به خلوص و بندگی زینب اعتقاد داشتند که هنگام وداع، خطاب به ایشان فرمودند: یا اختاه لا تنسینی عند نافلة اللیل؛ خواهرم مرا در نماز شب خود فراموش مکن.
امام سجاد(علیهالسلام) در جای دیگری میفرماید: عمهام زینب در طول راه کوفه و شام، همواره نماز شب را به پا میداشت. در برخی از منازل بین راه میدیدم که او از فرط خستگی و رنجوری ناشی از آزار دشمن، نمازهایش را در حال نشسته میخواند. همه این وقایع به خوبی از اهتمام و تلاش کامل حضرت زینب(علیهاالسلام) به عبادات خبر میدهد و به دلیل برخورداری از این ویژگی بوده که یکی از القاب آن حضرت «عابده آل علی علیهالسلام» انتخاب شده است.
نظرات