امام حسین (علیهالسلام) درباره دلیل قیام خود چنین فرمودند:
۱. اصلاح امت و امر به معروف و نهی از منکر
امام حسین (ع) در بخشی از وصیتنامه خود به برادرشان محمد حنفیه فرمودند:
«إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی، أُرِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَأَنْهَى عَنِ الْمُنْکَرِ وَأَسِیرَ بِسِیرَةِ جَدِّی وَأَبِی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ.»
ترجمه:
«من برای اصلاح در امت جدم (پیامبر) قیام کردم. میخواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره جدم (پیامبر) و پدرم علی بن ابیطالب رفتار کنم.»
۲. ایستادگی در برابر ظلم و فساد حکومت یزید
در نامهای که امام حسین (ع) خطاب به مردم کوفه نوشتند، چنین بیان فرمودند:
«أَلَا تَرَوْنَ إِلَى الْحَقِّ لَا يُعْمَلُ بِهِ وَإِلَى الْبَاطِلِ لَا يُتَنَاهَى عَنْهُ، لِيَرْغَبِ الْمُؤْمِنُ فِي لِقَاءِ اللَّهِ مُحِقًّا، فَإِنِّي لَا أَرَى الْمَوْتَ إِلَّا سَعَادَةً وَالْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلَّا بَرَمًا.»
ترجمه:
«آیا نمیبینید که به حق عمل نمیشود و از باطل دوری نمیگردد؟ در چنین شرایطی، بر مؤمن است که برای ملاقات با خدا مشتاق باشد. همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ستمگران را جز مایه ننگ نمیبینم.»
۳. زنده نگه داشتن دین اسلام و سنت پیامبر (ص)
امام حسین (ع) در روز عاشورا در برابر سپاه دشمن فریاد زدند:
«إِنْ كَانَ دِينُ مُحَمَّدٍ لَمْ يَسْتَقِمْ إِلَّا بِقَتْلِي، فَيَا سُيُوفُ خُذِينِي.»
ترجمه:
«اگر دین محمد (ص) جز با کشته شدن من پابرجا نمیماند، پس ای شمشیرها، مرا در بر گیرید!»
نتیجه:
قیام امام حسین (ع) برای اصلاح جامعه، اجرای امر به معروف و نهی از منکر، ایستادگی در برابر ظلم و حفظ دین اسلام از انحراف بود. ایشان با خون خود اسلام را زنده نگه داشتند و راه آزادگی را به بشریت آموختند.
نظرات