صحرای بزرگ کشور ترکمنستان صحرای قرهقوم (Karakum Desert) نام دارد که بیش از ۷۰ درصد از مساحت این کشور را پوشانده است.
این پهنه وسیع یکی از مهمترین و شگفتانگیزترین مناطق جغرافیایی در آسیای مرکزی به شمار میرود که علاوه بر ماهیت طبیعی خشک خود، سرمایههای عظیمی از انرژی و تاریخ را در دل ریگزارهای تیره خود پنهان کرده است. در این مقاله به بررسی جامع و همهجانبه این بیابان پهناور میپردازیم.
معرفی و وجه تسمیه صحرای قرهقوم
عبارت قرهقوم یک واژه ترکی-ترکمنی است که در زبان فارسی به معنای شن سیاه ترجمه میشود. این نامگذاری لزوماً به این معنی نیست که تمام سطح بیابان پوشیده از ماسههای کاملاً سیاه باشد، بلکه دلایل زمینشناسی خاص خود را دارد.
- این نامگذاری به دلیل وجود لایههای خاکی تیره، ترکیبات زمینشناسی خاص و رسوبات تیره رنگی است که در بخشهای زیرین ماسههای روان این بیابان وجود دارد.
- این پهنه وسیع شنی در منابع بینالمللی با دیکته Karakum یا Garagum نیز شناخته میشود و هسته اصلی جغرافیای کشور ترکمنستان را شکل میدهد.
- در تابستانها، انعکاس نور آفتاب بر روی لایههای تبخیری و کانیهای تیره زیرین، جلوهای خاص به افق این کویر میبخشد.
مساحت و موقعیت جغرافیایی در آسیای مرکزی
صحرای قرهقوم نقشی تعیینکننده در مرزبندیهای طبیعی و اقلیم سیاسی-اقتصادی ترکمنستان ایفا میکند. ابعاد جغرافیایی این کویر عظیم به شرح زیر است:
وسعت صحرای قرهقوم حدود ۳۵۰ هزار کیلومتر مربع است که آن را در ردیف یکی از بزرگترین کویرهای شنی جهان قرار میدهد. این بیابان بیش از دو سوم (بین ۷۰ تا ۸۰ درصد) کل پهنه خاکی کشور ترکمنستان را به خود اختصاص داده است.
مرزهای طبیعی آن از سمت غرب به کرانههای دریای خزر، از شرق به دره حاصلخیز رود آمودریا (جیحون)، از شمال به فلات اوستیورت و بستر دریاچه آرال، و از جنوب به دامنههای رشتهکوه کپهداغ منتهی میشود.
نکته مهم: به دلیل وسعت بسیار زیاد، این بیابان عملاً ارتباط ترانزیتی شرق و غرب ترکمنستان را تحت تأثیر قرار داده و تمرکز جمعیت این کشور را به حاشیهها و کانونهای واحه ای مانند پایتخت کشانده است.
ویژگیهای اقلیمی و نوسانات شدید دما
اقلیم قرهقوم شدیداً خشک، بیابانی و فراقارهای است؛ به طوری که نوسانات دمایی فوقالعاده بالایی را در طول سال تجربه میکند. زمستانهای این منطقه تحت تاثیر جریانات سرد سیبری قرار دارد و تابستانهای آن به شدت سوزان است.
- دمای هوای این منطقه در اوج تابستان به حدود ۵۰ درجه سانتیگراد میرسدی که راه رفتن روی شنها را بدون تجهیزات غیرممکن میسازد.
- در فصل زمستان سرما تا منفی ۲۰ درجه سانتیگراد کاهش مییابد که نشاندهنده اختلاف دمای ۷۰ درجهای در طول سال است.
- میزان بارندگی سالانه در بخشهای مرکزی بسیار ناچیز و بین ۷۰ تا ۱۵۰ میلیمتر است و در برخی نقاط عمیق صحرا ممکن است چندین سال متوالی هیچ بارانی نبارد.
منابع طبیعی و ثروتهای نهفته در دل شنها
برخلاف ظاهر خشک و لایعقل، صحرای قرهقوم روی یکی از غنیترین و عظیمترین ذخایر نفت و گاز طبیعی جهان (مانند میدان گازی زامکی داروین) قرار دارد. این ثروت زیرزمینی، شریان اصلی اقتصاد کشور ترکمنستان را تامین میکند.
عمق دسترسی به این میادین انرژی در بخشهای مرکزی حدود ۱۲۰۰ متر است، اما در بخشهای شرقی و دشت مرغاب، ذخایر گاز در اعماق ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ متری زمین قرار گرفتهاند که نیازمند تکنولوژیهای پیشرفته حفاری است.
کانال بزرگ قرهقوم به طول تقریبی ۸۰۰ تا ۱۳۰۰ کیلومتر، شریان حیاتی دستساز این منطقه است که آب رودخانه آمودریا را برای مصارف کشاورزی و کشت پنبه (طلای سفید) به قلب بیابان منتقل میکند و یکی از بزرگترین پروژههای انتقال آب در جهان به شمار میرود.
دروازه جهنم؛ شگفتی شعلهور صحرای ترکمنستان
معروفترین پدیده و جاذبه گردشگری واقع در قلب این صحرا، گودال آتشین دروازه جهنم (Derweze) نام دارد که سالانه ماجراجویان زیادی را از سراسر جهان به این نقطه دورافتاده میکشاند.
این گودال بزرگ و شعلهور، پدیدهای دستساز است که در سال ۱۹۷۱ بر اثر فروکشی زمین و تجهیزات حفاری گاز شوروی سابق ایجاد شد. به منظور جلوگیری از انتشار گازهای سمی، زمینشناسان آتش سوزی اولیه را ایجاد کردند با این تصور که گاز ظرف چند هفته تمام میشود؛ اما این شعلهها دهها سال است که همچنان میسوزند و منظرهای هولناک و در عین حال زیبا را در دل شبهای تاریک کویر خلق میکنند.
پوشش گیاهی، حیات وحش و زیستبوم صحرا
با وجود شرایط اقلیمی سخت، حیات در قرهقوم کاملاً متوقف نشده است. پوشش گیاهی این منطقه شامل گونههای مقاوم به خشکی و شورپسند مانند درختچههای تاغ (ساکسائول)، گز، درمنه و گون است که نقش مهمی در تثبیت ماسههای روان و جلوگیری از فرسایش خاک دارند.
حیات وحش قرهقوم نیز میزبان گونههای منحصربهفردی نظیر شترهای دوکوهانه، روباه صحرایی، غزالها، مارهای سمی و انواع خزندگان و جوندگان کویری است که با محیط بیابانی سازگار شدهاند.
تراکم جمعیت انسانی در این صحرا بسیار کم (حدود ۶.۵ نفر در هر کیلومتر مربع) است و ساکنان بومی آن اغلب به دامداری سنتی، چرای شتر و پرورش اسبهای اصیل ترکمن (آخال تکه) مشغول هستند و زندگی کوچنشینی خود را حفظ کردهاند.
ارتباط جغرافیایی و تأثیرات زیستمحیطی بر ایران
صحرای قرهقوم صرفاً یک پدیده داخلی برای ترکمنستان نیست، بلکه از نظر زیستمحیطی و هیدرولوژیکی پیوند مستقیمی با مناطق مرزی جمهوری اسلامی ایران دارد.
از نظر هیدرولوژیکی و آبشناختی، بخشهایی از شمال شرق ایران شامل دشت درگز، کلات و حوضه سرخس در استان خراسان رضوی جزو زیرحوزههای حوضه آبریز قرهقوم به شمار میروند. رودخانه مرزی تجن (حاصل پیوند هریرود و کشفرود در مرز ایران) در نهایت وارد خاک ترکمنستان شده و در ریگزارهای صحرای قرهقوم فرو میرود.
در سالهای اخیر با تشدید خشکسالی و تغییرات اقلیمی، این صحرا به یکی از کانونهای خارجی تولید ریزگرد و طوفانهای شن تبدیل شده که مناطق مرزی شمال شرق ایران و استان گلستان را تحت تأثیر قرار میدهد و لزوم همکاریهای دیپلماتیک زیستمحیطی میان دو کشور را دوچندان میکند.
جمعبندی جغرافیایی
خلاصه وضعیت: صحرای بزرگ کشور ترکمنستان همان بیابان قرهقوم است که با مساحتی در حدود ۳۵۰ هزار کیلومتر مربع، بزرگترین عارضه طبیعی این کشور بوده و به دلیل دارا بودن ذخایر عظیم گاز، کانال انتقال آب طولانی و پدیده شگفتانگیز دروازه جهنم، اهمیتی جهانی دارد.
نظرات