اولین بلوک بلاک چین بیت کوین که به نام genesis block شناخته می شود چه زمانی استخراج شد؟

آغاز به کار شبکه بیت‌کوین و استخراج این بلوک حیاتی، نقطه عطفی در تاریخ اقتصاد مدرن و سیستم‌های غیرمتمرکز به شمار می‌رود. این رویداد تنها چند ماه پس از انتشار وایت‌پپر بیت‌کوین در اکتبر ۲۰۰۸ رخ داد و ایده پول الکترونیکی همتا به همتا را از یک فرضیه تئوریک به یک واقعیت دیجیتال تبدیل کرد.

کالبدشکافی بلاک جنسیس؛ نقطه صفر تاریخ ارزهای دیجیتال

بلاک جنسیس (Genesis Block) یا همان بلاک شماره صفر، نخستین سنگ بنای شبکه بیت‌کوین و ریشه اصلی این زنجیره بلوکی است که تمامی بلاک‌های بعدی به آن متصل شده‌اند. بدون وجود این بلوک پایه‌ای، امکان اعتبارسنجی تراکنش‌های بعدی و شکل‌گیری ساختار زنجیره‌ای وجود نداشت.

برخلاف تمام بلوک‌های بعدی که بر اساس حل معادله ریاضی و ارجاع به هش بلاک قبلی ساخته می‌شوند، بلاک صفر هیچ بلاک پیشینی ندارد. به همین دلیل، مقدار هش والد (Previous Hash) در این بلوک منحصر‌به‌فرد، دقیقاً با زنجیره‌ای از ۳۲ بایت صفر تعریف شده است.

این بلاک به صورت هاردکد (Hardcoded) یعنی از پیش کدنویسی‌شده در هسته نرم‌افزار بیت‌کوین قرار دارد؛ به این معنی که نودهای شبکه آن را از نودهای دیگر دانلود نمی‌کنند، بلکه آن را به عنوان مبدأ و لنگرگاه اولیه اعتماد زنجیره می‌شناسند و تمام محاسبات خود را از این نقطه آغاز می‌کنند.

راز پیام مخفی ساتوشی؛ بیانیه‌ای سیاسی در دل یک روزنامه

ساتوشی ناکاموتو، خالق ناشناس بیت‌کوین، یک پیام متنی مشهور را در بخش تراکنش کوین‌بیس (تراکنش ویژه‌ای که پاداش استخراج را خلق می‌کند) به صورت داده‌های خام هگزادسیمال جاسازی کرد. این پیام برای همیشه در تاروپود بلاک‌چین بیت‌کوین حک شده است.

پس از رمزگشایی این رشته کد، تیتر صفحه اول روزنامه تایمز لندن در همان روز نمایان شد:

"The Times 03/Jan/2009 Chancellor on brink of second bailout for banks"

این جمله به معنی «روزنامه تایمز ۳ ژانویه ۲۰۰۹: صدراعظم در آستانه اهدای دومین کمک مالی به بانک‌ها است» می‌باشد. این اقدام هوشمندانه ساتوشی دو هدف بزرگ و اساسی را به طور همزمان دنبال می‌کرد:

مشخصات فنی و مهندسی بلاک شماره صفر

بررسی داده‌های عددی و پارامترهای فنی اولین بلوک تاریخ کریپتوکارنسی، نکات شگفت‌انگیزی را درباره سادگی اولیه و امنیت شبکه در روزهای نخستین آشکار می‌سازد.

پاداش ۵۰ بیت‌کوینی؛ دارایی که تا ابد قفل شده است

پاداش استخراج بلاک صفر دقیقاً ۵۰ واحد بیت‌کوین بود که به آدرس کیف پول عمومی ساتوشی ناکاموتو واریز شد. اما این دارایی افسانه‌ای و ارزشمند هرگز قابل خرج کردن یا انتقال به کیف پول دیگری نیست.

دلیل فنی این موضوع به نحوه نگارش کد در نسخه اولیه نرم‌افزار بیت‌کوین برمی‌گردد؛ جایی که ساتوشی تراکنش کوین‌بیس این بلاک را در پایگاه داده تراکنش‌های خرج‌نشده (UTXO) ثبت نکرد. از آنجا که کدهای شبکه بر اساس موجودی‌های ثبت شده در این بانک اطلاعاتی عمل می‌کنند، سیستم اجازه فراخوانی و خرج این ۵۰ بیت‌کوین را به هیچکس نمی‌دهد.

امروز این آدرس قدیمی به نوعی موزه یا مقبره دیجیتال تبدیل شده است. طرفداران و فعالان حوزه کریپتوکارنسی به نشانه احترام و قدردانی از ساتوشی، مبالغ ریزی از بیت‌کوین (ساتوشی) را به این آدرس واریز می‌کنند که تمامی آن‌ها نیز برای همیشه در شبکه قفل خواهند ماند.

معمای ۶ روز سکوت؛ چرا بلاک اول با تأخیر استخراج شد؟

یکی از بزرگ‌ترین رازهای حل‌نشده در تاریخچه زنجیره بلوکی بیت‌کوین، فاصله زمانی غیرعادی میان بلاک صفر و بلاک شماره ۱ است. بلاک بعدی دقیقاً ۶ روز بعد، یعنی در ۹ ژانویه ۲۰۰۹ استخراج شد.

در حالی که به طور استاندارد و بر اساس پروتکل خودکار بیت‌کوین، فاصله زمانی میان استخراج هر دو بلاک متوالی باید حدود ۱۰ دقیقه باشد، این وقفه طولانی چندروزه فرضیات و تئوری‌های متعددی را در میان توسعه‌دهندگان و جامعه رمزپایه ایجاد کرده است:

• تست پایداری شبکه: برخی نظریه‌های فنی معتقدند ساتوشی ناکاموتو در این ۶ روز در حال تست پایداری نرم‌افزار، تنظیم نهایی کدها یا عیب‌یابی سیستم برای اطمینان از صحت عملکرد زنجیره بوده است.
• شبیه‌سازی مذهبی و نمادین: برخی تئوری‌های خلاقانه و نمادین، این فاصله ۶ روزه را به داستان‌های کهن خلق جهان در ۶ روز نسبت می‌دهند و آن را یک نشانه عمدی از سوی خالق بیت‌کوین می‌دانند.
• نبود ماینرهای دیگر: در آن روزها هیچ کاربر دیگری از وجود این شبکه آگاه نبود و دستگاهی برای رقابت در استخراج وجود نداشت؛ بنابراین فرآیند استخراج کاملاً تحت کنترل شخص ساتوشی پیش می‌رفت.