اهتمام یعنی چه؟
وقتی میگوییم کسی به کاری اهتمام دارد، یعنی آن کار برایش مهم است و برای انجام درست آن وقت، انرژی و دقت میگذارد.
معنی ساده اهتمام
«اهتمام» واژهای رسمی و نوشتاری است و بیشتر در متنهای اداری، علمی، آموزشی، مذهبی و ادبی دیده میشود. این کلمه فقط به معنی «توجه کردن» نیست؛ بلکه همراه با توجه، نوعی تلاش و جدیت هم در آن وجود دارد.
مترادفهای اهتمام
در جملههای روزمره، بسته به معنی دقیق جمله، میتوان به جای اهتمام از «تلاش»، «همت»، «رسیدگی» یا «توجه جدی» استفاده کرد.
مثال با کلمه اهتمام
دانشآموزان با اهتمام بیشتر میتوانند نتیجه بهتری در درسها بگیرند.
مدیر مدرسه با اهتمام به نظم کلاسها، برنامه آموزشی را بهتر اجرا کرد.
پدر و مادر با اهتمام به تربیت فرزندان، آیندهای روشنتر برای آنان میسازند.
اهتمام مردم به پاکیزگی شهر، محیط زندگی را زیباتر و سالمتر میکند.
اهتمام به چه چیزی گفته میشود؟
یعنی برای یادگیری، برنامهریزی، تمرین و پیشرفت درسی تلاش کنیم.
یعنی مسئولیت کاری را با دقت، نظم و جدیت دنبال کنیم.
یعنی نیازهای خانواده را جدی بگیریم و برای آرامش و رشد آن کوشش کنیم.
یعنی مراقبت از بدن و روان را جدی بگیریم و عادتهای سالم داشته باشیم.
تفاوت اهتمام با توجه و علاقه
«توجه» میتواند فقط به معنی دقت کردن باشد، اما «اهتمام» معمولا نشان میدهد که فرد علاوه بر دقت، برای انجام کار هم تلاش میکند. «علاقه» نیز بیشتر یک حس درونی است؛ ممکن است کسی به چیزی علاقه داشته باشد، اما تا وقتی برای آن پیگیری نکند، نمیگوییم اهتمام دارد.
جمعبندی
اهتمام یعنی توجه همراه با تلاش، جدیت و پیگیری. اگر بخواهید این واژه را در یک جمله ساده به کار ببرید، میتوانید بنویسید: «او با اهتمام فراوان به درس خواندن ادامه داد.»
نظرات