سوگو

سرزمین مغولستان در کجا قرار داشت و چه آب و هوایی داشت

5 دقیقه مطالعه
سرزمین تاریخی مغولستان در شمال آسیای میانه و شرق آسیا قرار داشت. این منطقه از شمال به جنگل‌های سیبری و از جنوب به دیوار چین محدود می‌شد. اقلیم این سرزمین قاره‌ای شدید، بسیار سرد و خشک است که با زمستان‌های طولانی و منجمدکننده و تابستان‌های کوتاه و گرم شناخته می‌شود.

موقعیت جغرافیایی و مرزهای سرزمین تاریخی مغولستان

فلات مغولستان از دیدگاه جغرافیای تاریخی یکی از منحصربه‌فردترین بوم‌سازگان‌های قاره آسیا را داراست. این پهنه وسیع به دلیل محصور بودن در میان خشکی‌های بزرگ و دوری از پهنه‌های آبی آزاد، ویژگی‌های سرزمینی متمایزی را در طول تاریخ تجربه کرده است.

مرز شمالی فلات

این سرزمین از سمت شمال به نواحی جنگلی و تایگای سیبری در روسیه امروزی متصل می‌شد و مرز طبیعی آن را حوضه رودخانه‌ها و جنگل‌های متراکم شکل می‌داد.

مرز جنوبی فلات

از سمت جنوب به دیوار بزرگ چین و حوضه رودخانه زرد محدود می‌گردید که به عنوان مرز سنتی میان جهان کوچ‌نشینان و جوامع یکجانشین شناخته می‌شد.

مرزهای غربی و شرقی

این قلمرو از کوهستان‌های مرتفع آلتای و سایان در غربی‌ترین نقطه آغاز شده و تا دشت‌های وسیع منچوری در شرق امتداد می‌یافت.

پوشش سیاسی امروزی

این قلمرو تاریخی امروزه شامل کشور مستقل مغولستان، منطقه خودمختار مغولستان داخلی در چین و بخش‌هایی از جنوب سیبری است.

ویژگی‌های اقلیمی: چرا مغولستان آب‌وهوای خشنی دارد؟

شرایط جوی فلات مغولستان مظهر یک اقلیم قاره‌ای افراطی است. برای درک بهتر دلایل حاکمیت این میزان از سرمای قطبی و خشکی هوا، می‌توان عوامل اصلی شکل‌گیری این وضعیت را به صورت گام‌به‌گام بررسی کرد:

عوامل کلیدی شکل‌گیری اقلیم خشن

۱
دوری شدید از دریاها: محصور بودن در خشکی و فاصله هزاران کیلومتری از اقیانوس‌ها، مانع ورود هرگونه رطوبت به این فلات می‌شود.
۲
پدیده سایه باران: رشته‌کوه‌های عظیمی مانند هیمالیا در جنوب، همانند یک دیوار طبیعی جلوی توده‌های باران‌زای اقیانوسی را می‌گیرند.
۳
ارتفاع بالا از سطح دریا: فلات مغولستان بین ۹۰۰ تا ۱۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد که این امر سرما را چندین برابر می‌کند.
۴
آسمان آبی جاودانه: به دلیل خشکی شدید هوا، این منطقه بیش از ۲۵۰ روز در سال کاملاً آفتابی است، اما این آفتاب هرگز به معنای گرمی هوا نیست.
نکته یادآوری: آسمان این منطقه به قدری صاف و بدون ابر است که در فرهنگ سنتی، بومیان آن را «سرزمین آسمان آبی ابدی» می‌نامند؛ هرچند این آسمان صاف در زمستان‌ها عامل از دست رفتن سریع گرمای زمین و برودت شدیدتر است.

تفاوت‌های اقلیمی و جغرافیایی مغولستان خارجی و داخلی

تقسیم‌بندی‌های سیاسی و جغرافیایی در این منطقه، سبب ایجاد دو قلمرو متمایز با ویژگی‌های زیستی متفاوت شده است که تأثیر مستقیمی بر نوع معیشت ساکنان آن‌ها دارد.

  • مغولستان خارجی (کشور مستقل): دارای ارتفاع بالاتر، اقلیم یکنواخت‌تر و به شدت خشک است. توده هوای سرد سیبری مستقیماً بر این منطقه کوبیده می‌شود و زمستان‌هایی تا منفی ۴۰ درجه پدید می‌آورد.
  • مغولستان داخلی (استان چین): در عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر قرار دارد. بخش‌های جنوبی آن تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیا قرار گرفته، بارندگی بیشتری دارد و برای کشاورزی مناسب است.
مغولستان خارجی | کوهستانی و سرد
مغولستان داخلی | دشت و معتدل‌تر
سیبری جنوبی | مرز جنگلی

بحران‌های طبیعی فلات: بیابان گبی و پدیده مرگبار زوود

طبیعت در سرزمین مغولستان همواره چالش‌های بزرگی را پیش روی ساکنان آن قرار داده است. دو پدیده اصلی جغرافیایی و اقلیمی در این منطقه، نقش تعیین‌کننده‌ای در تاریخ و اقتصاد محیطی آن ایفا می‌کنند.

ویژگی‌های بیابان گبی

گبی برخلاف صحراهای ماسه‌ای جهان، بیشتر از سنگ، شن‌ریزه و کلوخ برهنه تشکیل شده و ششمین بیابان بزرگ جهان است. این منطقه نوسان دمایی شدیدی در حدود ۹۰ درجه سانتی‌گراد را در طول سال (بین منفی ۴۰ تا مثبت ۵۰) تجربه می‌کند.

نکته مهم درباره پدیده زوود (Dzud): یک فاجعه اقلیمی-اقتصادی منحصر به فرد در مغولستان است که در آن، خشکسالی تابستان با سرمای استخوان‌سوز و برف سنگین زمستان ترکیب می‌شود. در این شرایط میلیون‌ها رأس دام به دلیل یخ‌زدگی یا نبود علوفه تلف می‌شوند.

انواع اصلی پدیده زوود

  • زوود سفید: بارش برف فوق‌العاده سنگین که مانع دسترسی دام به چراگاه‌های طبیعی می‌شود.
  • زوود سیاه: سرمای شدید و منجمدکننده بدون بارش برف که باعث نابودی منابع آب آشامیدنی احشام می‌گردد.
  • زوود آهنی: ذوب شدن موقت برف و انجماد سریع مجدد آن که لایه‌ای ضخیم از یخ را روی زمین ایجاد می‌کند.

تأثیر جغرافیا بر سبک زندگی و تاریخ مغول‌ها

محیط خشن و دشت‌های کم‌باران فلات مغولستان، بستر مناسبی برای توسعه کشاورزی پایدار نبود. همین محدودیت ساختاری، محرک اصلی شکل‌گیری یکی از پویاترین جوامع کوچ‌نشین جهان گردید.

مردم این منطقه به پرورش جانورانی روی آوردند که توانایی دوام آوردن در این شرایط سخت را داشتند؛ اسب‌های تنومند، گوسفندان مقاوم و شترهای دوکوهانه گبی، ارکان اصلی زیست‌توده این مردمان را تشکیل می‌دادند. مسکن آن‌ها یعنی «یورت» نیز به صورت دایره‌ای و نمدی طراحی شد تا در برابر بادهای سهمگین دشت، حداکثر پایداری و حفظ گرما را داشته باشد.

جمع‌بندی و ریشه فتوحات تاریخی

«جواب پیشنهادی:» بسیاری از مورخان معتقدند خشکسالی‌های شدید، کاهش بارندگی و تغییرات ناگهانی آب‌وهوا در قرن دوازدهم و سیزدهم میلادی، قبایل مغول را به فرماندهی چنگیزخان مجبور کرد تا برای بقا و دسترسی به منابع پایدارتر، به سرزمین‌های معتدل مجاور نظیر ایران، آسیای میانه و چین هجوم ببرند؛ پدیده‌ای که مستقیماً از جغرافیا و اقلیم سخت فلات مغولستان نشأت می‌گرفت.

پرسش‌های متداول

میانگین بارندگی سالانه در سرزمین مغولستان چقدر است؟
میزان بارش در این منطقه بسیار محدود و نامنظم است؛ در نواحی کوهستانی شمالی سالانه بین ۲۰۰ تا ۳۵۰ میلی‌متر و در بخش‌های جنوبی و بیابان گبی کمتر از ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر باران می‌بارد که بیشتر آن نیز در ماه‌های کوتاه تابستان رخ می‌دهد.
کدام پایتخت جهان به عنوان سردترین پایتخت از نظر میانگین دمای سالانه شناخته می‌شود؟
شهر اولان‌باتور، پایتخت کشور مغولستان امروزی (مغولستان خارجی)، به دلیل موقعیت جغرافیایی در فلات مرتفع و تأثیر مستقیم توده‌های هوای قطبی سیبری، سردترین پایتخت جهان نام گرفته است.

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند مطلب تصادفی از آرشیو سوگو، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید!